Aalst nl

Door YellowOnline op zondag 13 maart 2011 16:47 - Reacties (4)
Categorie: Personal, Views: 4.868

Ah, twee blogposts op evenveel dagen. Ik ben blijkbaar in een schrijfbui. De afgelopen drie maanden heb ik blogpost geschreven op de meest uiteenlopende plekken: in internetcafés in de schaduw van een moskee in Zuid-India, op een intercontinentale vlucht, met zicht op lijkverbrandingen in Noord-India, vanuit de Himalaya in Nepal, vanop een openbare computer in Helsinki, vanuit geleende appartementen in het hartje van Berlijn en, uiteraard, van bij mij thuis in Brussel. Vanop een Belgische trein had ik nog niet geblogd. Bij deze: een post vanop de trein tussen Brussel en Gent.

Mijn eigenlijke bestemming is Aalst – een voormalige industriestad tussen de twee eerdervernoemde steden. Het is de plek waar ik grotendeel opgroeide en zodoende een ideaal onderwerp voor een zondagspost doorweekt met wat nostalgie. Saai voor de meeste lezers misschien: weinig voer voor discussie en prozaïscher dan gewoonlijk. Maar toch: een kort eerbetoon.



http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/9/92/Aalst_belfort.jpg

Mijn vroegste herinneringen die ik met de stad zelf associeer is een avond in november 1985 wanneer ik mijn ouders vergezelde naar de supermarkt Delhaize – de Belgische Albert Hein zeg maar - om inkopen te doen voor het Sint-Maartenfeest. In Aalst wordt immers sinterklaas niet gevierd op 6 december, maar wel Sint-Maarten op 11 november. Rond 18 uur gingen we huiswaarts en dat was dat wat ons betreft. Twee uur later viel de zogeheten Bende van Nijvel de supermarkt binnen en zagen we op de televisie de ingang van onze supermarkt besmeurd met bloed. Er werden acht mensen doodgeschoten, ogenschijnlijk willekeurig. Over de Bende ga ik niet bloggen: het internet staat vol pagina's en samenzweringstheorieën gewijd aan die bende die in de jaren 80 heel wat slachtoffers zou maken.

http://img.vandaag.be/tmp/450/350/r/articles/201009301601-1_slachtoffer-bende-van-nijvel-schrijft-na-25-jaar-boek-.jpg

Het is evenwel een herinnering die mij bij gebleven is, zoals iedereen die toen in Aalst woonde, alleen al omwille van de droom die ik achteraf had en die me altijd bijgebleven is omwille van het hoge gehalte aan surrealisme: ik liep de stad door, achtervolgd door papieren zakken – ja, dit was voor de plastic zakken – van Delhaize waar boosaardige gezichten in geknipt waren. Op het esplanade kwam ik mijn vader en moeder tegen gekleed als respectievelijk Sherlock Holmes en Dr. Watson. Uiteindelijk vluchtte ik bij mijn grootouders binnen en daar bleek ik opgesloten terwijl de papieren zakken me bedreigend benaderden. En toen werd ik wakker.


Hét evenement van Aalst is natuurlijk carnaval. Niet bijzonder gekend in het buitenland en minder toeristisch dan pakweg die van Binche, maar zonder twijfel de grootste van het land. Op zondag, wanneer de hoofdstoet (optocht) plaats vindt, komt een massa volk op de been. Vorig weekend was het carnaval en er waren naar schatting honderdduizend toeschouwers. 's Maandags volgt een kleinere stoet en 's dinsdags de optocht van de voil janetten – een travestietenoptocht waar het motto “hoe vuiler hoe liever” is. Die avond volgt dan de traditionele popverbranding waarbij de tranen der carnavalisten rijkelijk vloeien. Niet enkel tranen natuurlijk: zoals bij elke carnaval vloeit ook het bier rijkelijk. Mijn herinneringen aan de talloze carnavals die ik meemaakte zijn beneveld door het vele bier dat ik zelf achter de kiezen had. Zelfs toen ik halftijds in de Ardennen woonde, vanaf 1994, kwam ik jaarlijks trouw terug voor dit hedonistische festival.


http://images.mds.prd.skynet.be/NewsFolder/original/SKY20110308031647EM.jpg

De jaren 90 waren mooie tijden voor sportief Aalst. De basketbalploeg, Okapi Aalst, was het beste team van het land en de voetbalploeg, Eendracht Aalst, speelde zowaar Europees. Hoe mooi was de samenzang bij de thuiswedstrijd tegen Levski Sofia! Tienduizend kelen die samen de schoonheid van de stad hunner dromen bezongen zonder een valse noot van de niet zo talrijke supporters van de tegenstander (300 man). Datzelfde jaar won zowaar een speler van Aalst, Gilles De Bilde, de felbegeerde Gouden Schoen. De Europese droom eindigde met 2-0 op Lazio Roma. Ook aan de glorieperiode van Aalst kwam een einde: zowel de voetbal- als de basketbalclub degradeerden wegens financieel gesjoemel.



Hier ben ik ergens aanwezig :+

Waar zou men Aalst verder van moeten kennen? Dirk Martens misschien, bijgenaamd de Zwarte Man: de lang vergeten, althans buiten Aalst, eerste drukker der Nederlanden. Dan is er ook nog Adolf Daens, een katholieke priester die zich in het 19e eeuwse Aalst om de rechten van de werkmens bekommerde. De meeste Belgen hebben, al dan niet op school, de film over hem gezien van Stijn Coninx; vaag naar een boek van Louis Paul Boon.


Deze laatste is wat mij betreft de belangrijkste zoon van de stad Aalst: een ontzettend goede weergever van de tijdsgeest, of hij nu over het Vlaanderen tijdens de contrarevolutie schrijft (Het Geuzenboek), over de dievenbenden gedurende de Spaanse bezetting (De Bende van Jan de Lichte), over eerdervermelde arbeidsomstandigheden tijdens de industriële revolutie of over de belle-epoque met zijn magnus opum (De Kappelekensbaan / Zomer te Ter Muren). Helaas is het aantal Belgen die hem gelezen hebben zeer beperkt; laat staan lezers uit andere landen. Nochtans is hij, samen met Hugo Claus, de enige Belg geweest sinds Maurice Maeterlinck die ooit een kans maakte op de Nobelprijs literatuur.


Boon schreef niet voor niets over het Aalst tijdens de industriële revolutie: tot zeer recent was Aalst een echte industriestad. Net zoals de meeste Middeleeuwse steden groeide de stad rond een nederzetting aan een rivier (het Oude Hospitaal overigens), maar vanaf de 19e eeuw groeide de stad eerder rond haar industrie: de talrijke filatelures zoals die overal in Vlaanderen aanwezig waren; gigantische, vuile en gevaarlijke textielfabrieken. Hét symbool van Aalst werd echter Amylum, een mouterij die tot heden ten dage het stadsbeeld domineert. En helaas ook de stadsgeur.


http://www.aalst.be/_images/fotogalerij/wonen/luchtfoto%20centrum.jpg

Opgroeien in Aalst betekent opgroeien tussen de arbeiderskinderen. Met een jeugd op straat doorbrengen is niets mis: het is een vrijheid die kinderen die heden ten dage binnengehouden worden - omdat hun ouders vrezen voor kidnappers, pedofielen, terroristen of het verkeer - helaas nooit zullen kennen. Dit arbeidersmilieu heeft Aalst binnen België een status van marginale - voor de Nederlanders: pauper - stad gegeven; zeker nu een boek van een ander Aalsters schrijver (De Helaasheid der Dingen van Dimitri Verhulst) verfilmd is dat dit beeld versterkt. Ik herinner me plots hoe mijn lief, in 1996, van haar ouders niet naar Aalst mocht komen omdat het zo'n gemene stad was. Ten onrecht: Aalst was en is geen gemene stad, enkel het dialect klinkt zo - want het is een volkse stad.


Het belangrijkste voor mij aan Aalst was ongetwijfeld 't Koerken, een jongerencafé dat als enige een uitweg bood voor al wie aan de volkscultuur wou ontsnappen. Al wie links of alternatief was; en meestal de beiden, ging daarheen. Een donkere, grauwe kroeg dat enkel rockmuziek, tafelvoetbal - een echte houten, niet de plastic rommel die je in de meeste landen vindt - bier en véél vrienden te bieden had. In deze drankslijterij kon je dag en ancht binnenwandelen en iedereen kende iedereen. De verhalen over deze plek zijn talrijk, maar na meer dan 30 jaar kwam er een einde aan: 't Koerken sloot begin jaren 2000 defintief de deuren en herbergt tegenwoordig een zielloze lounge bar die behalve de naam niets met het origineel te maken heeft.


In 2000 nam ik definitief afscheid van deze stad en verhuisde ik naar Gent; later nog naar talrijke andere steden in België en zelfs in Nederland (Delft). Enkele keren per jaar kom ik er nog omwille van familieverplichtingen – zoals nu. Sommige dingen lijken voor eeuwig hetzelfde te blijven - het schietkraam op het esplanadeplein staat intussen al minstens 30 jaar na elkaar op identiek dezelfde plek; maar elke keer opnieuw ben ik geschokt dat er zoveel veranderd is. Zelfs het moederhuis, de plek waar ik geboren ben, bestaat niet langer en heeft moeten wijken voor een sociale – ironie van onze taal – woonwijk. Wanneer ik naar de Zandberg ga dan zie ik huizen waar in mijn jeugd enkel hop stond. Als ik de verschillen zie op vijfentwintig jaar, dan vraag ik me af hoe groot die verschillen moeten zijn voor de generatie van mijn grootouders.


http://farm1.static.flickr.com/48/189560804_93d2c86ccc.jpg

Wanneer ik dit typ zit ik al terug op de trein richting Brussel en rijden we het station, dat aan het industriële verleden herinnert, uit. Vaarwel Aalst. Ik zal je niet missen maar toch: vaarwel en tot ziens.

Volgende: Intergalactic Lovers - Delay 03-'11 Intergalactic Lovers - Delay
Volgende: A new SSD - Moving the Users Folder in Windows 7 to a different drive 03-'11 A new SSD - Moving the Users Folder in Windows 7 to a different drive

Reacties


Door Tweakers user IStealYourGun, zondag 13 maart 2011 20:35

Niet bijzonder gekend in het buitenland en minder toeristisch dan pakweg die van Binche
Hela hela, dit jaar hebben er 80000 man naar de zondagstoet geweest. En Binche had er maar 70000.

En over 't koerke gesproken, eentje uit het WGOF (Werkgroep Optredens en Fuiven) archief:
http://tweakers.net/ext/f/ziF8ejaaZHQ4F2YxdanVwCN8/full.jpg

K'zen een van de mensen die (jammer genoeg) als één van de laatste achter diene toog heeft gestaan van het prachtig jeugdcafé dat eigenlijk een monument was in Aalst. Waar is den tijd...

Door Tweakers user edeboeck, zondag 13 maart 2011 20:44

Moest toevallig woensdag in Aalst zijn... oeps, wat een vergissing!
We hebben ons door een hoop vuil geworsteld terwijl walmen stinkend als een beerput ons omringden... nochtans was de markt op dat moment al 2 maal gekuist.
Vooral onvergetelijk zijn de "die-hards" die op dat moment nog rondhangen: sommigen waren verbazend fris, de meesten de incarnatie van alle clichés: lallend, brullend, zwalpend, stinkend en het pak besmeurd met een niet nader te identificeren maar waarschijnlijk uit een of andere mond originerende brei...

Fijn ding, zo'n carnaval... :+

Door Tweakers user YellowOnline, zondag 13 maart 2011 20:47

IStealYourGun schreef op zondag 13 maart 2011 @ 20:35:
[...]


Hela hela, dit jaar hebben er 80000 man naar de zondagstoet geweest. En Binche had er maar 70000.

En over 't koerke gesproken, eentje uit het WGOF (Werkgroep Optredens en Fuiven) archief:
http://tweakers.net/ext/f/ziF8ejaaZHQ4F2YxdanVwCN8/full.jpg

K'zen een van de mensen die (jammer genoeg) als één van de laatste achter diene toog heeft gestaan van het prachtig jeugdcafé dat eigenlijk een monument was in Aalst. Waar is den tijd...
Ik ben van de jaren 90 generatie in 't Koerken, maar als ik je foto zie ken ik je wel ;) Ik ben er nog eens geweest helemaal tegen het einde. Zeer, zeer spijtig dat het er mee gedaan is :(

Door Tweakers user kestemodon, zondag 13 maart 2011 23:06

Halle zou op dit moment het grootste carnaval hebben, hoewel het commerciëler is...
Maar op die gegevens is het wel wachten tot volgende maand als ik mij niet vergis.

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Via deze link kun je inloggen als je al geregistreerd bent. Indien je nog geen account hebt kun je er hier één aanmaken.